| sanikan's profilemyedy_medyePhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
|
18 September up blog แล้วจ้า วันนี้ได้รูปที่ไปเที่ยวที่ประจวบจากคุณนิก 555 รอมานาน
วันนี้จู่ๆก็มีคนโทรมาหาแล้วบอกว่า "ยังสนใจงานที่สมัครไว้อยู่หรือเปล่าคะ"
นึกในใจ ให้ตรูรอมานานร่วม 9 เดือน
"ไม่ทันแล้วค่า หนูเรียนต่อแล้ว"
วันนี้ได้เงินค่าประกันของเสียหายคืนจากห้องแลป 100 บาทแน่ะ
วันนี้ไปกินหมูกระทะที่อนุสาวรีย์กะเพื่อนๆที่บรมฯ แต่ตอนนี้เหมือนมี
อะไรติดคอตลอดเวลา
วันพรุ่งนี้ต้องไปวิ่งที่สวนลุม ตอนเย็น เฮ้อเหนื่อย 05 June เปิดเทอมแล้วขี้เกียจเรียนมากๆเลย
วันนี้เปิดเทอมวันแรก เรียนกะอาจารย์พัชรา
ph buffer เหมือนของเดิมมากเรย
แต่สอนเร็วกว่าตอนที่เรียนป.ตรี อีกอะ
แล้วก็ต้องทำแลปกะใครก็ม่ายรู้
ยังไม่รู้จักเลย อิอิ
แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็คงรู้จักกันแหละ
วันนี้คุนแชมป์มานั่งเรียนด้วย แป๊บนึง
เหอเหอ รู้สึกว่าเรียนป.โท นี่มันก็คล้ายๆกับป.ตรีเลย
แต่ที่ยากกว่าก็คงเป็น สัมนามั้งต้องหาตั้ง 3 เปเปอร์
แต่ของวลัยกะท๊อป นี่ดิ อิอิ ตั้งพูดเป็นภาษาอังกฤษ
สู้ๆนะเพื่อนทั้ง 2 04 May เฮ้อ........มีเรื่องมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ทั้งดี ไม่ดี ทั้งที่ลืมไปแล้ว จำได้ดี
แล้วก็ที่อยากลืมแต่ดันจำได้แบบฝังใจ
เฮ้อ ก๊รู้นะว่าวันวานไม่ย้อนกลับ มันแก้ไขอดีตไม่ได้
ถ้าแก้ไขได้เราคงไม่ทำบางอย่างที่ทำให้เรา
รู้สึกแย่จนถึงวันนี้ เฮ้ออีกที
ปกติแล้วเป็นคนยอมรับได้กับผลการกระทำ
ของตัวเอง แต่เรื่องนี้ไม่น่าเรยกรู
ยอมรับผิดแต่โดยดี
ก็คงต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด เท่าที่เราจะสามารถ
หวังว่าเค้าคงจะให้อภัยเราแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ก็รู้อ่ะนะว่ามันอาจจะยากแต่ก็ต้องลองดูสักครั้ง
สู้ สู้ สู้ตาย  18 April อยู่บ้านแสนสุขจายกลับบ้านคราวนี้ใช้เวลานานที่สุดตั้งแต่เคยกลับบ้านมา
เนื่องมาจากว่ารถของอาเสียกลางทาง ที่หน้าเขาวังเพชรบุรี
ฮือ ทามมายไม่เรียกช่างแถวนั้นมาซ่อมวะ ดันไปเรียกช่างที่กรุงเทพ
ช่างก็แสนดี ขับรถตามมาที่เพชรบุรีอีก กรูอยากตาย
รถเสียตอน 5 โมงกว่าๆ ช่างมาถึง 2 ทุ่มครึ่ง แมร่ง
ซ่อมไปซ่อมมาบอกคงต้องเอากลับไปทำที่กรุงเทพแล้วละ
ขณะนั้นเวลา 4 ทุ่มกว่าๆ ขับรถกลับเข้ากรุงเทพ ถึงบ้านอาเที่ยงคืนครึ่ง
ผ่านไป 12 ชั่วโมงรถก็ซ่อมเสร็จ ขับรถกลับบ้านตอนบ่าย 2 ถึงประจวบ
6 โมงเย็น นอนที่ประจวบ 1 คืน ตอนเช้าขับรถกลับบ้านต่อ จากประจวบถึงบ้านเราคนทั่วไปใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง
แต่ท่านอาของกรูใช้เวลาเป็น 2 เท่าของคนปกติ ถึงบ้านอย่าปลอดภัย
เวลา บ่าย 2 โมง เฮ่อ
กลับมาถึงบ้านเพื่อนก็มาชวนไปออกทะเล เอาเรือประมงของเพื่อน
ออกไปเกาะแถวบ้านไปเที่ยวเกาะละเว๊งกะเกาะมัตรา
เรือประมงขนาดบรรทุก 4 ตัน มีผู้ร่วมชะตากรรมร่วม 30 คน
ญาติ+กะคนแถวบ้านเพื่อนเราทั้งนั้น ก็แถวบ้านเราด้วยนั่นแหละ
ไปดำน้ำอีกแล้ว ขอบอกว่าสวยกว่าที่ประจวบอีก เหอเหอ
เพิ่งจะรู้ว่าทะเลแถวบ้านเราก็สวยเหมือนกันนะเนี่ยะ
ที่เกาะละเว๊งประการังดูมีสีกว่าที่ประจวบอีก แต่ปลาไม่เยอะเท่า
เรากะฝูงเพื่อนก็มะได้ว่ายน้ำเล่นสักเท่าไรนัก
เพราะมัวแต่ว่ายเม๊าท์กันกลางทะเลเป็นกลุ่มก้อน
โดยม่ายมีใครรู้ว่า มีบางสิ่งผิดปกติว่ายเข้ามา
ญาติเพื่อนกรูว่ายเข้ามาพร้อมกับจับปลิงทะเลตัวอ้วนดำเข้ามาหลอก
เรากะเพื่อนที่อยู่กันเป็นกลุ่มก้อนแตกกระเจิง
ว่ายน้ำหนีคนละทิศ ต่างคนต่างร้อง ไม่เล่น ไม่เอา กลัวนะเว้ย
เหอเหอ ตลกดีจัง จากนั้นก็ขึ้นเรือขอบอกว่าปีนขึ้นเรือยากโครต
เรืออยู่สูงมากกว่าจะปีนได้เล่นเอาซะปวดแขนเลย
ขณะที่เรือแล่นไปเกาะมัตราอาหารที่เตรียมมากะจะไปกิน
ที่เกาะมัตราก็ถูกกินบนเรือจนหมด ดีนะที่ไหวตัวทันกินกะเค้าด้วย
ม่ายงั้นคงอดกินแน่ๆ ที่เกาะมัตรามีรีสอทด้วยนักท่องเที่ยวก็มีบ้าง
มีสะพานที่เรือไปเทียบท่า ตอนเดินอยู่บนสะพานน้ำใสมาก แต่ก็ลึกอยู่
เห็นฝูงปลาตัวเล็กอยู่เป็นฝูงใหญ่มาก เหมือนในสารคดีเลย
เพื่อเรามันโยนอะไรไม่รู้ลงไปฝูงปลาก็กระเจิงแล้วกลับมารวมกันใหม่
ดูแล้วก็น่ากลัว เพราะมันเยอะมากจนดูเหมือนเป็นเงาสีดำขนาดใหญ่
แต่เกาะนี้หินเยอะมาก โดนบาดเต็มขาเลย เรากะเพื่อนเลยไปโดดน้ำ
ตรงสะพานที่เรือมาเทียบ เพราะมันลึกจะได้ไม่โดนบาด
พอค่ำๆหน่อยกลับขึ้นเรือ ไปตกหมึก เรือเปิดไฟซะสว่างจ้า
เพื่อนเราอยากดูแบบใกล้ชิด เลยไปนั่งตรงขอบๆเรือ
พอมีคนตกปลาหมึกได้ก็ยื่นหน้าเข้าไปดูเลยโดนปลาหมึกพ่นหมึกใส่หน้า
ตกได้หลายตัว ทั้งหมึกกล้วย หมึกสาย ตกได้ก็เอามาล้างๆแล้วหั่นสดๆ
ใส่ในถ้วยน้ำจิ้มซีฟู๊ดแล้วก็เอาเข้าปาก อร่อยมาก ไม่คาวเลย เนื้อจะกรุบๆ
บางตัวก็เอาไปลวก หมึกลวกอร่อยกว่าหมึกสดอีก หวานกว่า กรอบกว่า
เลยกินไปแบบลืมตัวว่าไม่ชอบกินปลาหมึก อิอิ
แล้วก็กลับเข้าฝั่ง โทรบอกที่บ้านให้ไปรับที่แพปลา ที่บ้านรักลูกมาก
ให้เดินกลับมาบ้านเอง ฮือ เดินกลับบ้านก็ได้วะ
ดีนะเพื่อนที่ขึ้นเรือด้วยกันอยู่บ้านใกล้ๆกันเลยเดินกลับกับมัน
รวมเวลาที่ออกสู่ทะเลปากน้ำ บ่ายโมง-4ทุ่ม
06 April กลับมาแย้ว ปวดแสบปวดร้อนไปทั้งตัวกลับมาแล้วค่า กลับมาแบบตัวดำๆ
แสบไปทั้งตัวเลยอะ แต่สนุกดี
วันแรกที่ไปถึง คุนแชมป์อยากจะไปวัดระยะทางจากที่พัก
ไปกลับร่วมแปดกิโล เคลื่อนขบวนออกไปทั้งหมด
11 คนกะอีก 1 ตัว เดินไปเรื่อยๆ คุนจิลกลายเป็นพลเมืองดี
ช่วยเก็บขยะชายหาด เดินไปสักพักใหญ่
นุ่มกะหลินก็ขอถอนตัว เดินไปอีกไม่ไกลผู้หญิงที่เหลือ
ก็ถอนตัวเช่นกัน เหลือแต่ผู้รอดชีวิตเป็นชายหนุ่ม 4 คน
ขากลับกรูเดินกลับไม่ไหวแล้ว เลยโบกรถกลับที่พัก
แถมยังต้องอุ้มเจ้ามังคุดขึ้นรถอีก ได้ข่าวว่าตัวหนักมาก
วันที่ 2 ได้ไปดำนำด้วย ดำ 2 เกาะ เกาะทะลุกะเกาะอะไรก็มะรู้
ครั้งแรกในชีวิต เหอเหอ
แต่ว่ามะค่อยสวยเท่าไหร่ มะค่อยมีสีสันเลย แต่ก็โอเคอ่ะนะ
เพิ่งเคยเห็นหอยมือเสือขนาดจัมโบ
กะปลิงทะเลตัวใหญ่ยักษ์ แถมยังมีปลากระเบน
กะหอยเม่นอีกมากมาย ว่ายไปใกล้ๆ
แล้วกลัวจะโดนหนามตำเอา อยู่กันแบบคับคั่งมาก
อีกเกาะมีสีขึ้นมาหน่อยแต่คลื่นแรงมาก
ลอยตัวเฉยๆก็โดนคลื่นซัดไปไหนต่อไหน
ยิ่งว่ายสวนกระแสยี่งเหนื่อย แต่เกาะนี้มะค่อยมีปลา
วันสุดท้าย นั่งรถทัวร์กลับนานมาก
กว่าจะถึงกรุงเทพ เล่นเอาซะก้นระบม
รวมเวลานั่งรถ 7 ชั่วโมงเห็นจะได้ นานสุดๆๆ
เฮ้อ สุดท้ายก็กลับมาและ แสบไปหมดทั้งตัว
กว่าจะขาวเท่าเดิม เป็นชาติแน่เลย
 เฮ้อ
 กลับบ้านนอกดีก่า31 March เบื่อๆๆๆ ฝนตกน่าเบื่อตอนนี้ฤดูอะไรเนี่ยะ ฝนตกมาหลายวันแล้ว
ได้ข่าวว่าพรุ่งนี้ก็เดือนเมษาแล้ว หน้าร้อนนี่นา
ฝนตก ฟ้าร้อง เปียกไปหมด
เฮ้อ น่าเบื่อจิงจิ๊ง หวังว่าไปเที่ยว
ฝนคงไม่ตกนะ ไม่งั้นเบื่อแย่
ขอให้บรรยากาศดีๆ ตอนไปเที่ยว
อย่ามีเรื่องที่ต้องให้เบื่อเลย
ตรูละเซ็ง ตรูไม่สนใจแล้วนะเฟ้ย
ไม่งั้นตรูนี่แหละที่จะประสาทเสีย
วันวัน มานั่งฟังแต่เรื่องที่มันคิดไปเองทั้งนั้น
กูไปกะใครก็มาหาว่ากูทิ้งมัน เซร็ง
มีคนบอกว่าสงสัยชาติที่แล้ว
กูคงไปทำกำกะมัน ชาตินี้เลยต้องมาผจญ
เฮ้อ
 เบื่อจิงจิง ขอให้อะไรมันดีขึ้นตอนนี้เข้าในความรู้สึก
ของคนอื่นๆอย่างถ่องแท้แย้ว
เพื่อนๆจ๋าช่วยหนูด้วย  30 March มีที่เรียนแล้ว อิอิวันนี้ไปสัมพาดไบโอเทคมา
ได้ด้วย เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ได้ซะที เฮ้อ
แต่ว่าได้อันดับที่สองนะ
เพราะอันดับหนึ่งคุณก็อบแย่งเราไป แงแง
ใจร้ายที่สุด งอน
แต่มะไปไรเพราะทำเหมือนกันแค่เปลี่ยนสาร
คนละตัว
เพื่อนๆได้กันหมดเลย ดีใจจัง
ทั้งคุนนิก คุนก็อบ คุนซัง และก็ปอย
ดีดี ไปเรียนจะได้มีเพื่อน |
|
|||
|
|
